Aşktı onun diğer adı,

Bir bebeğinki kadar masumdu bakışları,

Umudunu yitirmişti hayattan,

Koşulsuz sevgiye ulaşamadı hiçbir zaman,

İlgisiz görünse de çevresinde olanlara,

Çaresizliğinin ağır sızısı vardı yüreğinde…

Aşktı onun diğer adı

Ve sonsuz mutluluktu tek dileği,

Belki imkansızdı hayalindeki prensesin gelmesi

Bilmekteydi ama sabırla bir mucize beklemekteydi…

Aşktı onun diğer adı

Ve asla dinmedi gözyaşları…

Huysuz göründüğüme bakma

Uysal bir çocuk var içimde aslında,

Yalnızlığa alıştım sanma

Yüreğimde bir boşluk var hala…

Sadece korkuyorum sana bağlanmaktan,

Yeniden körkütük aşık olmaktan,

Sensiz kalmaktan, belki de ağlamaktan…

Eğer kaçırıyorsam her seferinde gözlerimi gözlerinden

Ya da tutmaya çekiniyorsam ufacık ellerini,

Korktuğumdandır güzel sevgili…

Huysuz göründüğüme bakma sen;

İnan seni senden çok seviyorum ben…

Hayatın derinliklerine iniyorum!

Biri çağırıyor beni yukarıya,

Diğeri “kal” diyor “yaşaman gerek daha.”

                                              --------

Ulaştığım nokta son çizgi,

Yaşamımda ki hataların hesabını veriyorum!

Korkmuyorum, bedenimi görebiliyorum

Ve başımda ağıt yakan riyakâr insanları!

-------

Ruhum bedenimden yükseldi,

Artık sonsuzluk çok yakın!

Asıl olan ilahi aşk,

Bütün büyüklüğüyle kucaklıyor ruhumu!

----------

Ruhum bedenimden yükseldi,

Ulaştığım nokta son çizgi!

Şimdi bütün acıların son bulduğu yerde,

Yaşıyorum ilahi mutluluğu ve sevgiyi….

Dört duvar arasında yaşadım

Bunca acıyı,sevgiyi ve hüznü.

Belki incittim dağınık düşlerimi,

Asla terk etmedim ümitlerimi…

Çoğu kez yanıldım insanlarda,

Acı çektim yalancı baharlarla…

Bir kez olsun unutmadım gözlerini,

Bir an olsun gizlemedim sevgimi…

Şimdi dört duvar arasında,

Bazen hüzün, bazen neşe,

Yaşıyorum hayatı rasgele ve öylece…

Yine esiyor başımda hasret rüzgârları,

Gözlerime nedense yağmur çiseliyor;

Hayır, ağladığımı sanma küçüğüm,

Sadece sensizlikten bunaldı yüreğim…

Bilemedik biliyorum sevginin değerini,

Hep uzaklarda aradık seven bir kalbi,

Aslında biz bize yeterdik,

Avutabilirdik sokak çocuklarını elma şekeriyle…

Her şey bitti;

Tüm güzelliklerin sonuna geldik hissediyorum.

Bana git diyorsun küçüğüm;

Gitmek kolay olsaydı, ya da silmek seni beynimden,

İnan ki ceketimi yağmurlara asıp çıkardım yüreğinden…

Yine esiyor başımda hasret rüzgârları,

Ve artık son buluyor yüzyılın draması…